یک سال گذشت
دور و برم خیلی عوض شده ، حتی بعضی از دوستامم عوض شدن حالا من برگشتم و میخوام بنویسم و با اینکه میدونم چی میخوام بنوسم ولی نمیدونم چطور بنویسم ، امیدوارم با تحمل کردن مطالبم و اشکالات وبلاگم بهم کمک کنید تا با این فضای غریب دوباره انس بگیرم .
تو یک سال گذشته اونقدرگرفتار و مشغول ( به قول شما busy 
) بودم که وقت وحوصله ی وبلاگ نوشتن نداشتم شایدم چون کسی بود که باهاش دردودل کنم نیازی به وبلاگ نوشتن نداشتم ولی حالا انقدر تنهام و انقدر دلم گرفته که بیشتر از هر موقعی دلم میخواد بیام و اینجا بنویسم ، باید بگم نیاز دارم که بنویسم تا شاید کمی خالی بشم .
بگذار سر به روی سینه ام تا بگویمت
اندوه چیست
عشق کدام است
غم کجاست
بگذار سر به روی سینه ام تا که بشنوی
آهنگ اشتیاق دلی دردمند را
شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق
آزار این رمیده ی سر در کمند را
تو میدونی که ستاره توی شب چه جایی داره
تو شبهای این دل من تو همونی اون ستاره
هر دلی که یاری داره نازنین نگاری داره
اما اسم تو رو بردن واسه من یه یادگاره
دوباره میخوام برگردم و بنویسم
شرمنده که مجبور شدم ۴پست آخرم رو به طور موقت از
وبلاگ بردارم
آخه بعضی آدما اونقدر قبیح تشریف دارن که میان مطالب
خصوصی وبلاگم رو میخونن و بعدشم وقتی میبیننم با
افتخار در مورد مطلبی که نوشتم بحث میکنن و توضیح
میخوان ، من وبلاگمو واسه دوستای چتیم مینویسم و
انتظار نداشتم بعضی ها که اصلا مطالب وبلاگم ربطی
بهشون نداره اونقدر وبلاگها رو بگردن که بتونن وبلاگمو
پیدا کنن
واقعا متاسفم
امیدوارم دوستای گلم منو به خاطر این همه دوری
ببخشن
به زودی برمیگردم
توی ساحل روی شنها قایقی به گل نشسته
یکی با چشمون گریون گوشه ای تنها نشسته
نگاه پر اضطرابش به افق ، به بی نهایت
ساکـته اما تو قلبش داره یک دنیا شکایت ، ( داره یک دنیا شکایت )
تو چشماش حلقه ی اشک ، توی قلبش غم دنیاست
منتظر به راهه یاره تا بیاد امروز و فردا
باورش نمیشه عشق و همه دنیاش زیر آبـه
تنها مونده توی ساحل ، زندگی براش عذابه ، تنهایی براش عذابه
خاطراته لب دریا دیگه از یادش نمیره
همه دنیاش زیر آب و خودشم به غم اسیره
دسته بی رحمه زمونه عشقشو برده به دریا
حالا از خودش می پرسه میادش آیا و آیا
عاشقی که تنها باشه توی دنیا نمی مونه
دل عاشق رو شکستن شده کار این زمونه
خاطراته لب دریا دیگه از یادش نمیره
همه دنیاش زیر آب و از غم دوریش میمیره ، هرگز از یادش نمیره ، از غم دوری میمیره ، از غم دوری میمیره ، دیگه از یادش نمیره ، از غم دوری میمیره
خوشحالم میکنین اگه نظر بدین
نمیدونم اهل شعر و ادبیات هستید یا نه ولی میدونم که حتما اسم سهراب سپهری رو شنیدید
خیلی وقت بود که می خواستم مطلبی در مورد سهراب سپهری تو وبلاگم بنویسم ولی فرصتش پیش نیومده بود.
من عاشق شعرهای سهراب هستم و با شعرهای او زندگی میکنم . به خاطر همین برای خودم وظیفه دونستم که از سهراب مطالبی بنویسم .
شاید درست نباشه که من بگم سهراب بهترین شاعر ایران هست ٫ ولی لا اقل میشه گفت که سهراب نقطه ی عطفی در تاریخ شعر ایران بوده و هست.
كار ما نيست شناسايي "راز" گل سرخ ،
كار ما شايد اين است
كه در "افسون" گل سرخ شناور باشيم.
پشت دانايي اردو بزنيم.
دست در جذبه يك برگ بشوييم و سر خوان برويم.
صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم.
هيجان ها را پرواز دهيم.
روي ادراك فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم.
آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي "هستي".
ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم.
بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم.
نام را باز ستانيم از ابر،
از چنار، از پشه، از تابستان.
روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم.
در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم.
كار ما شايد اين است
كه ميان گل نيلوفر و قرن
پي آواز حقيقت بدويم.
نظرات شما منو دلگرم میکنه
بدبخت اگر مسجد و آیینه بسازد
یا سقف فرو ریزد و یا قبله کج آید
منتظر نظراتون هستم
